هنگامه قاضیانی و اشک های پسرش

موقع تماشای سکانس نوشتن یادداشتهای روزانه «رعنا» ناخودآگاه اشک ریختم. یک لحظه احساس کردم که همسن «توکا» شدهام و خستگی مادرم را با تمام وجود لمس کردم. نه به خاطر دفاع از مادرم ولی فکر میکنم یکی از درخشانترین سکانسهای این فیلم، لحظه نوشتن یادداشتهای روزانه است.